BLDNDKTR

Aan tafel

Gepost op 18 juni 2013

Het keukentafelmodel! Grote tijdschriftuitgeverijen kijken kwijlend naar al die hoofdredacteuren die vanuit hun keuken iedereen & alles aansturen, ook de vormgeving, ook de marketing, ook de advertentieverkoop. Efficiënter kan het niet en wat blijkt: de kwaliteit van de uitgaves hoeft er niet onder te lijden. Eén sterke spin in het hart van de web en elke keer ligt er weer een mooi blad. Konden we Cosmopolitan maar opnieuw inrichten! En Nouveau, en Playboy en Vrij Nederland. Sluipend gaat het die kant al op, al jaren wordt bijna elke vertrekkende printredacteur niet vervangen. Bladen als Gooisch, Daphne’s Diary en Lef Magazine (‘voor verslaafden in herstel’) worden aan een keukentafel gemaakt. Natuurlijk aan een tafel met vier stevige poten, met hier een la en daar een la, met bijzettafeltjes, met extra stoelen, een slim krukje en een geheim uitschuifbaar blad. En kijk, daar aan de lamp hangt ook nog van alles. Alle overhead (verwarming, laptop, vloerbedekking, hypotheek) schrijven we elders af.

Op deze manier ontstaan overal nieuwe tijdschriften, eenmalig of voor lang. Tijdschrift-ideeën die bij dure overheaduitgeverijen geen schijn van kans zouden hebben.

Ik noem er zeven.

1) Eenmalige glossy over een voetbalclub met roots. Het ontstaan, alle kampioenschappen, de shirtontwerpen, de iconen, de eerste tekeningen van het stadion. De rellen! Volendam, De Graafschap, Sparta, MVV. Met meegeseald stukje eerste shirt. Voor de seizoenkaarthouders.

2) Eenmalig blad voor en over terminaal zieken. Je hebt het gehoord, de familie weet het. Alles over alles. Met veel ervaringsdeskundigen.

3) Eenmalig blad voor eindexamenkandidaten. Ervaringen, trainingen, concentratiecursussen. BN’ers gingen je voor. Boek nu de feestvakantie. Frauderen mag niet, maar zó zou het kunnen.

4) Blad met alles over álle popfestivals van deze zomer.

5) Eindelijk, eindelijk het tijdschrift Vijftig Tinten Grijs.

6) Hoe dan ook: Maxima. Bedenk maar iets en zet op de cover, een beetje bovenaan, goed in het zicht: Maxima.

Mevrouw Suzan Otten-Pablos heeft ook een keukentafel. En ze heeft ADHD, haar kinderen ook. Dus verschijnt dit najaar het lifestylemagazine Suzan!!, voor iedereen die met ADHD te maken heeft. Suzan, na de Linda en de Maarten. Er is al veel voor kinderen met een ontwikkelingsstoornis als Asperger, dyslexie, dyscalculie, DCD, PPP-NOS, en noem de afkortingen maar op. Het blad Impulsief, voor jongvolwassenen, bestaat al een tijdje, de bladen Balans en BalansKIDS ook. Dus zegt elke grote uitgeverij: hoezo nóg een blad? Weet u zeker dat we hier 50.000 exemplaren van gaan verkopen? Zeker weten van niet. Suzan Otten zegt, trommelend op haar keukentafel: een blad als Suzan!! is er nog niet, mijn keukentafelcalculatie is tevreden met 20.000 exemplaren. Een breed lifestyleblad over ADHD, niet vanuit een belangenorganisaties, en natuurlijk ook met ‘commerciële’ BN’ers.

In ieder geval is de conceptcover al helemaal goed: een druk jongetje achter een drumstel. (Ik durf het bijna niet te zeggen).Twee uiterst functionele uitroeptekens achter het logo!! En in het blad: Adelheid Roosen. Natuurlijk. Met op de reservebank ongetwijfeld Bert Visscher en Jochem Myer. Hoofdonderwerp in de Suzan!!: ADHD in het bejaardentehuis. We zien het voor ons.

Aan tafel!

Delen

Examenstof

Gepost op 11 juni 2013

Mooie examenvraag voor welke media-academie ook: beschrijf de overeenkomsten tussen de volgende reeksen.

a) Linda, Maarten, Felderhof, Catherine, Heleen, Rieu, Wubbo, Bodar, Catherine-2

b) Seasons, Landleven, Buitenleven, Landidee, Noorderland, Naober, Brabeau

c) Flow, Daphne's Diary, MoodieZ

d) Hard Gras, De Muur, Bahamontes, Zwart IJs, 42, Matten

Examenandi, jat uit het volgende uittreksel.

Linda, Seasons, Flow en Hard Gras zijn genre-pioniers. De formule was nieuw, verfrissend en had succes. Dus dacht de concurrentie slimmig: wat jij kan, kan ik ook, snel achterop springen. Helaas concurrentie, alleen de pioniers houden het hoofd riant boven water, om verschillende redenen. Veel liever Linda dan Heleen. Eén dikke Seasons is genoeg. Flow had tijd nodig om zich te vestigen, en kreeg het. Alle formule-followers ploeteren of zijn verdwenen. De gimmick verveelt of er blijkt binnen het genre maar ruimte voor één titel. We zijn een klein landje, één dikke kont en het bad is vol.

Pionier Hard Gras overleeft. Mooie verhalen, maar vooral: voetbal. Ook De Muur, over wielrennen, blijkt blijver.

De doelgroep voor dit genre is helder: 40plus-liefhebbers met historisch besef. Je hebt wel eens van Faas Wilkes gehoord, je vader begon er altijd over, nou hier is het verhaal. Vader topvoetballer, zoon wat in zijn schaduw: Jordi, Youri, Daley. De 40-plussers hebben pa nog net zien spelen, hebben die referentie. Snel volgde Zwart IJs, over schaatsen. Ook een volkssport met wortels. De wonderbaan van Alma Ata. Maar het lukte niet, er zijn meer voetballiefhebbers dan schaatsenrijders. Magazine 42, over hardlopen, sneuvelde: te weinig Hollandse heroïek. De Muur handhaaft zich: volkssport, en een peloton tot de verbeelding sprekende namen. Het verhaal van Roger Rivière kan niet vaak genoeg verteld worden. En wat blijkt: Tiemen Groen leeft nog.

Een blad over kaatsen zou kunnen, in het Fries. Oplage 625 exemplaren. Zou niet kunnen, dus. Over postduiven! Geen Brits Oorlogsmuseum zonder opgezette postduif-oorlogsheld. Maar duivenmelkers zijn geen lezers. Darters ook niet. Een Hard Gras over tennis, alleen al de terreurvaders. Formule 1: Ja. Boksen: drie keer ja, meteen internationaal. Schaken? Dat blad is er, wás er. Matten. Schaakliefhebbers zijn lezers en schakers spreken tot de verbeelding: borden vol prettig gestoorden.

Maar ook Matten brengt nu zijn laatste nummer uit. Schaken bleek geen voetballen. Alhoewel de reportage 'Met Magnus Carlsen naar Ajax' prachtig was. En in dit laatste nummer het dubbeltalent Simen Agdestein (topschaker, Noors voetbalinternational) royaal wordt geciteerd. Bovendien de covertekst: 'De Edwin van der Sar van het Nederlandse schaak'. Allemaal niet geholpen. Einde reeks.

Examenstof, dat wel.

Delen

Studentenprijs

Gepost op 4 juni 2013

Gaten in de markt, al zolang tijdschriften bestaan. Bij de lancering van Libelle, toen, bleek het gat giga. Zelfde verhaal, nu, voor Voetbal International, Flow, Linda, Happinez. En voor de bladen die ik bijna vergeet: wat vrouwenbladen, Quest, Donald Duck. Zijn trouwens geen gaten in de markt, maar kraters.

Vind een krater!

Stop meteen maar, want ze zijn er niet meer. Hoofdschuldige, ook hier: internet. Internet bulkt van de kleine ’very special magazines’, elk gaatje in de lezersmarkt wordt online optimaal gevuld. Pijn in je kleine teen, ga naar pijn in je kleine teen. Daar zijn we aan gewend geraakt, dus moet een tijdschrift met een brede formule van very goede huize komen om niet te irriteren. Je wilt de kleine teen, niet het hele lijf.

Waar liggen de kansen, in de kiosk? Tijdschriften voor een gekaderde doelgroep, zo weinig mogelijk waste en schitterend vormgegeven, lange glimmende neus naar internet. Gelukkig zijn er meer dan genoeg van die kleine gaatjes in de markt. Gelukkig voor het vak bladenmaken, hoopvol voor studenten bladenmaken.

Kom maar op, zei het Lucas-Ooms Fonds (LOF), waar ik bij betrokken ben. We schreven de LOF Studentenprijs uit: bedenk een tijdschriftformule, maak een dummy, met een door het LOF geregelde coach optimaliseren we de beste ideeën.

Meer dan 100 originele inzendingen, de gekste gaten. Blad voor 100plussers, groeimarkt. Blad voor kersverse vaders: Daddy’s First. Het tijdschrift Tape, een écht jonge Revu. The Bosch, stadsblad voor Den Bosch. Guru, alles over blowen en wiet, met actiebon. De Piraat, alleen voor zendamateurs. Blad over leadzangers. En van Vijftig tinten grijs wilde elke Hogeschool wel een blad maken.

We kwamen tot vier genomineerden: Boon, ManDame, Locked, Tess. Boon: voor de moderne koffiedrinker, met veel achtergronden (Gaatje). Tess: voor de laag- of helemaal niet-opgeleide vrouw. ‘Zo word je golddigger’ ‘In deze cafés komen bekende voetballers’ (Gat). Locked: voor gevangenen en alles er omheen. Met zes pagina’s contactadvertenties: ‘Veel meegemaakt. Op zoek naar betrouwbare man’ (Gaatje). ManDame, de naam zegt het al: voor travestieten. ‘Mijn broer bleek mijn zus’. ‘Mijn eerste dag op pumps’. ‘Hoe verstop je hem?’ (dat daar in je strakke broek). Hoe krijg je ze? (die daar in je blouse).

Wat ook de jr-bladenmakers begrepen: vormgeving is een essentieel onderdeel van een bladformule in internettijden. Meer dan ooit: uiterlijk als identiteit. Kleren maken het blad. VN heeft een logische VN-vormgeving, Viva smoelt als Viva. Genomineerde Boon: informatief genietend. Tess: simpel. Locked: manlijk. ManDame: glitterglamour let it shine.

Onduidelijk of de bladen er ooit komen. Duidelijk werd wel: er is toekomst, gaten en gaatjes genoeg. Nederland is een doelgroepenvergiet.

Delen

Echte dingen

Gepost op 28 mei 2013

Toen het blad Goedele, een leuk Vlaams personality-magazine, nog bestond, sprak ik Goedele Liekens. Ze zei: ‘De adverteerders vinden dat het te veel over seks gaat. Ik zou zelf ook wel een ander soort blad willen, serieus, ge weet wel: de echte dingen van het leven’. Het blad Goedele smoorde, daarna was het een paar jaar stil en nu ligt het lentenummer van GDL in de winkel. Haal de klinkers uit Goedele en je krijgt GDL, zei BLDNDKTR.

Op de cover van GDL: Goedele Liekens tussen twee hoogbejaarde Cubaanse vrouwen, alle drie aan de mega-sigaar. Beeld uit een uitgebreide reportage over vrouwen in Cuba. Serieus blad, GDL? Niet meteen knikken, er staan meer teksten op de cover: wilde seks, matchmaking, spermadonor, seksuele voorlichting.

Kijk mee, van pagina 10 tot pagina 22. Pagina 10/11: man met opblaasbare naakte barbiepoppen. Pagina 13: cartoon met spermatozoïden. Pagina 14: Chinese huwelijksmarkt. Pagina 15: hete tent en ‘op zijn hondjes’. Pagina 18: vrij beslissen over je lichaam. Pagina 19: seksuele educatie op topniveau. Pagina 20: ze draaien hun kont rond in de schoot van een man. Pagina 21: zijn woorden zijn seksueel denigrerend.

Na min of meer een interruptus komen we bij pagina 44.

Pagina 44: de eerste keer. Pagina 48: hoogstandjes (over schoenen). Pagina 51: pittig pikant. Pagina 52: perverse obsessie. Pagina 53: verslaafd aan vrijen. Pagina 54: tien miljoen kindbruidjes. Pagina 57: knuffelhormonen na een orgasme. Pagina 58: waarom val ik voor jou?

De héle GDL zo uitvlooien? Ja, doen! Pagina 69: love is in the air. Pag 70: cyberflirten. Pagina 72: dertig, en nog geen seks. Pagina 74: ook andere sekspartners. Tussen pagina 80 en pagina 110: donorkinderen, zaad kiezen, afrukkamertje, liefde in tijden van Facebook, schoolmeisjes in bed, man aan de ketting, vrijen met een prostituee, het zakdoekmoment. En de intrigerende kop ‘Ram eens een radijs in je rivaal’. (Niet gelezen). Ook, want GDL is nog lang niet uit: bronstijd (woordspeling, kop bij zonnemiddelen), slipje van sla(culinair), sex on a plate, gluurders, hitsige vrouwen. Achterin: ‘Mama heb jij wel eens gepijpt? en ‘Tot twee keer aan toe een jodelend orgasme’.

Bijna 130 pagina’s flirten, toespelingen, versieren, d’r op en d’r onder, afwijkingen, voorspel, koe bij de hoorns, naspel. Het blad GDL is niet het serieuze blad over de echte dingen van het leven geworden. En die paar niet-seksgerelateerde artikels, plotselinge kasseien, hebben meteen weer woordspelingkoppen met bloemetjes en bijtjes (drie keer in één blad). Na die 130 pagina’s kijk ik naar de cover. Drie vrouwen aan de mega-sigaar. Stemmingmakerij geslaagd. Clinton/Monica Lewinsky. The bathroom in the Oval Office. Kop in The New York Times: ‘Why Bill used his cigar instead of his erection’.

Consequent gemaakt blad, GDL. Voorlopig nog met advertenties.

Delen

Papier

Gepost op 14 mei 2013

Tijdschriften zijn van papier, wát een leuke beperking. Likkebaardend kijk je om je heen, op al je schermpjes: het snelle Twitter, site zus site zo, Pinterest, Facebook. En laatst, schelig van jaloezie zág je me toch een app! Voor papier geldt: geniet van de technologische ontwikkelingen, en kies slim voor eigen gebruik uit de nieuwe printmogelijkheden.

Want: hup papier, je kunt het!

Acht soorten papier in een en hetzelfde blad, van bijna karton tot cellofaan. Hele gedeeltes van je blad uitgestanst, of juist opgebold. Glim, glimmer, glimst. Uitklapbare posters en covers. Papier laat zich niet in de muurbloempjesrol duwen en sluit creatieve deals met soulmate drukkerij.

Want: hup drukkerij, ook jij kunt het!

Talloze voorbeelden. Van jaren geleden tot deze week. Jaren geleden: scratch and sniff, aan de cover krabben en je ruikt de cake, de aftershave. Jaar geleden: vanwege een ingebouwde chip gaat de BN’er praten als je langs zijn cover loopt. Dit jaar: magazine met ingebouwde WiFi.

Papier & drukkerij laten zich niet kisten en nemen de handschoen op.

Layar is allang niet nieuw meer, QR-code is gewoon geworden. Eindelijk, eindelijk kreeg ik een tuincentrumfolder geïmpregneerd met bloemzaad. Leg de folder op een natte handdoek en de folder gaat bloeien. Telegraph Magazine bracht een cover met warmte-inkt: vinger op de afgebeelde lampenkap en 'het licht gaat aan'. Het blad Vorsten was in drie dagen uitverkocht, ze brachten een morphing cover: de foto's v

an Beatrix en Willem-Alexander vloeiden langzaam in elkaar over. UPC adverteerde in (papieren) Playboy met een commercial op een ingebouwd lcd-schermpje, Amerikaanse Esquire deed zoiets met Ford. En vraag niet hoe het kan, maar het kan en het is zo: (papieren) Entertainment Weekly kwam met een ingebouwde telefoon om live tweets te tonen. (Papieren) Forbes deze maand: een 4-pag WiFi-bijlage van Microsoft. Met ingebouwde cellular wifi-hotspot! Een kleine WiFi-router biedt de lezers 15 dagen gratis internetservice. Accuduur drie uur, opladen via een micro-USB.

Even bellen, met de laatste Entertainment Weekly.

Even het internet op, met de nieuwe Forbes.

En even proeven. Frisdrank Fanta heeft een nieuwe 'unieke' smaak en liet rond Dubai het glossy papier 'uniek' smaken. De 'first tasteble print-ad'. Scheur een stukje van de pagina en stop het in je mond. Nieuw! Fris! 'Like a burst of sunshine'. Nog meer trek? Nuttig de héle eetbare printadvertentie!

Papier barst van talent. Beperkingen zijn er niet. De technologie-ontwikkelingen zijn niet bij te houden, de technologische ontwikkelingen op papier ook niet. Op de cover van Voetbal International een lcd schermpje met de tien allermooiste doelpunten van het jaar, in slow motion.

Papier: 'Nu loop je me te dollen'.

Delen

Zegen

Gepost op 7 mei 2013

Wat hoeren kunnen, kunnen priesters ook.

Natuurlijk, vergeleken bij een willekeurig parochieblad kun je het blad Priester een glossy noemen. Het glimt, er staan kleurenfoto's in, er is aan bekopping gedaan, het is gelumbeckt. Tijdens de 'Gebedsdag om roepingen' riep het Aartsbisdom Utrecht op een originele manier; voor de priesterwerving werd eenmalig het gereedschap 'tijdschrift' gebruikt. Stichting De Rode Draad gaf ooit het blad S-work uit ('Gratis voor prostituees') en het blad Whore (hoer) bestaat. Politici kunnen het ook, de Partij van de Arbeid gaf het tijdschrift 12 uit. En de inspirerende kant van een doorsnee vmbo-school bleek met een tijdschriftformule heel goed over te brengen.

Saai museum? Maak een nietsaai tijdschrift met achtergronden. Belastingdienst? Giet alle teruggavemogelijkheden in tijdschriftvorm. Tbs-kliniek? Neem met print de vooroordelen weg. Verpleeghuizen, eurocrisis, pensioenen? Tijdschrift, heet zoiets. NVM? 'Deze 100 mensen verkochten afgelopen maand hun huis'.

Toenemend tekort aan priesters? Tijdschriftidee: laat negen priesters uitgebreid vertellen over hun wel en wee. Om te beginnen, op pagina 5: pastoor Casper Pikkemaat. Inderdaad, waarom zou je je naam veranderen. Klasgenoten zeiden vroeger tegen hem: 'Zeg Pikkemaat, jij wilt toch priester worden? Dan moet je er ook voor gaan'. Dat ging hij. Maar natuurlijk waren er periodes van twijfel: verliefdheid en 'kan ik wel leiding geven'.

De interviews in Priester zijn interessant omdat ze de

twijfel niet schuwen: seksualiteit, dood, verdriet. Lees goed: priesters zijn ook maar gewone mensen, zoals u en ik. Priester Hans Boogers: 'Het is voor het eerst dat ik in een gewoon huis woon en niet in een pastorie'. Ook: 'Nooit een dip gehad. Als ik op zaterdagavond ging stappen, zat ik op zondagmorgen met plezier in de kerk'. Ook Boogers vertelt over een verliefdheid. Priester Peter Ambting ging in militaire dienst, werkte bij een tankstation, had een koeriersbedrijfje en hij ging uit. En hij had longkanker. 'Ik kende de uitdrukking 'huilend wakker worden', maar ik wist niet dat dat ook echt kon'. Priester Ton Huitink werkte bij de politie. Priester Anton ten Klooster (29) twittert en zit op Facebook: 'Priesterschap is niet voor watjes'. Kardinaal Eijk: 'Het was best moeilijk om celibatair te blijven'. Priester Martin Los is getrouwd en heeft vijf kinderen. Late roeping, hij werkte eerst als gereformeerd predikant.

Negen priesters, negen mensen, negen keer vlees en bloed.

Maar een tijdschrift? Nee. Negen betrokken geschreven interviews bij elkaar. Maar: geen invalshoeken, geen rubrieken, geen columns, geen discussies. Bloedsaaie foto's, meestal zonder bijschrift. Beetje gereformeerd blad, jongens. Beetje weinig Anton ten Klooster.

Alle zegen voor het idee, maar: Heer, geef mij de volgende keer een tijdschrift.

Delen

Ridder Rob!

Gepost op 26 april 2013

Hoera! Hoera! Hoera! Met trots maken we bekend dat onze eigen bladendokter Rob van Vuure vrijdag 26 april is benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje-Nassau. Rob (67) is al veertig jaar lang een van de meest toonaangevende bladenmakers van Nederland.

Voordat Rob zich twee jaar geleden aan ZB verbond, was hij hoofdredacteur van tientallen tijdschriften, waaronder publieksbladen als Libelle, Margriet, Playboy, Viva en Panorama. Rob schreef negen succesvolle boeken over tijdschriften maken en voor zijn gehele oeuvre werd hij gelauwerd met de Mercur d’Or. Van zijn vakgenoten kreeg hij de geuzentitel ‘Bladendokter’ en onder die titel publiceert hij ook wekelijks in de Volkskrant.

We hebben bij ZB de afgelopen maanden hard gewerkt aan de voordracht van Rob. Vele prominenten uit de media steunden ons zogenoemde 'Voorstelformulier tot de verlening van een Koninklijke Onderscheiding.' Vrijdag 26 april ontving hij zijn ridderorde uit handen van de burgemeester van zijn woonplaats Hoorn.

Libelle

De collega's uit het vak zijn vol lof. Dick Molman (CEO van Sanoma in Nederland): 'Rob van Vuure is zonder twijfel

een van de grootste tijdschrift-hoofdredacteuren van Nederland.'

Franska Stuy (hoofdredacteur van Libelle): 'Heel veel journalistieke producten worden tegenwoordig beter gelezen doordat Rob van Vuure redacties leerde hoe je dingen onder de aandacht van een groot publiek kunt brengen. Dat alleen al is een onderscheiding waard.'

Vogue

Karin Swerink, hoofdredacteur van de Nederlandse Vogue: 'Rob was mijn hoofdredacteur bij Yes. Hij was altijd enorm stimulerend en inspirerend; elke dag lagen er geeltjes op alle bureaus met ideetjes. Die constante stroom zorgde ervoor dat ik zelf ook steeds nieuwe ideeën bleef bedenken. Van hem heb ik meegekregen dat alles mogelijk is bij een tijdschrift en dat je altijd moet doorgaan tot het allermooiste en allerbeste. Ik blijf Rob van Vuure altijd dankbaar voor zijn inspiratie.'

Lees hier het persbericht (PDF)

Delen

Optimisme

Gepost op 23 april 2013

Go Ahead. Snoop Dogg. Ode.

En toen veranderde de naam. Kan zinvol zijn, soms. Prinses Marijke werd Prinses Christina, over de grens was Marijke 'te gewoon'. Voetbalclub Go Ahead werd Go Ahead Eagles, een adelaar is agressief begrijp je, ben je op voorhand al wat geïntimideerd. Voetbalclub FC Zwolle promoveerde verleden jaar, dus werd in de feestroes het woord PEC uit het museum gehaald, vanaf toen PEC Zwolle. Het heeft geholpen. Rapper Snoop Dogg veranderde inhoudelijk, ging de reggaekant op, zijn naam veranderde in Snoop Lion.

Een formulewijziging, al is het maar een inhoudelijke accentverlegging legitimeert een naamswijziging. Maar zelden gebeurt het bij tijdschriften uit luxe. En zelden redt het levens.

Het blad Miljonair heet nu LXRY. Het woord Miljonair valt in 2013 niet zo goed, maar van LXRY zullen net zo weinig exemplaren worden verkocht. Tijdschrift Grasduinen heet al anderhalf jaar Roots. Ook over natuur, 'iets meer de diepte in', 'iets meer roots'. Maar ook Roots zal het niet redden, ingehaald door allerlei prachtige gratis natuurbladen. De glossy Living werd, reeds stuiptrekkend, opeens Liv genoemd. Meteen onherkenbaar voor iedereen, kort daarna opgeheven. Soms zijn tijdschriften zó klein dat je geruisloos van naam zou kunnen veranderen. Bijna niemand is blij of boos want het viel bijna niemand op. Bij het vijftigplusblad Midi ('midi in het leven') werd een geruisloze naamswijziging serieus overwogen. Maar opeens bleek het blad al echt terminaal. Tijdschrift Tuinieren werd Tuin&Co, moderner, maar klein bleef klein, dus vanaf deze maand heet het weer Tuinieren.

Tijdelijk een andere naam kan ook, om een verandering te benadrukken. Het blad Viva heette indertijd een half jaar lang

Nieuwe Viva. Er was veel vernieuwd en de afvalligen van de laatste jaren werden vanaf de cover ook taalkundig verleid. 'Hé, niéuwe Viva? Vooruit ik pak mijn oude liefde nog een keertje op. Give it a chance. Wie weet hebben ze naar mij geluisterd'. Revu werd Nieuwe Revu werd weer officieus Revu. Panorama heette ooit twee maanden Nieuwe Panorama.

En vanaf overmorgen bestaat het blad Ode niet meer. Het blad bestaat nog wel maar het heet dan The Optimist. Na achttien jaar een naamswijziging. Geen Prinses Christina-actie, geen Go Ahead Eagles-gedoe. Snoop Dogg komt nog het dichtste bij. Meer accent op concreet optimisme, een 'ode aan' is niet meer genoeg. In het voorwoord: 'Zonder optimisme gaat het niet lukken'. Halverwege het blad: 'Waarom optimisme leidt tot meer gezondheid'. Verderop nog twee keer een verhaal over optimisme. Tijdens het lezen begon iemand in mij om de rubriek 'De pessimist' te schreeuwen, al is het maar één pagina, op een vaste plek achterin.

Wat Ode zorgvuldig heeft gedaan: de lezer voorbereiden. Uw Ode wordt The Optimist, je kunt het niet duidelijk genoeg zeggen. Ook op de nieuwe eerste cover: v/h Ode. Ook in het voorwoord. Ook in het begeleidende schrijven. Een van de verhalen in The Optimist v/h Ode: 'De relatie tussen optimisme en succes'.

Met ontzettend veel optimisme volgen we de naamsverandering.

Delen

Museum

Gepost op 16 april 2013

Het ene museum na het andere wordt heropend, in schril contrast met het sluiten van veel 'museumtijdschriften'. Subsidiestop betekent tijdschriftenstop, op termijn of meteen. Art magazines verschralen en verdwijnen, in het niets of in het internet. Of 'misschien wel een app', 'er bestaan plannen', nou dan weet je het wel. Het prachtblad OOG, van het Rijksmuseum, is al een tijdje verdwenen, maar nog steeds fantoompijn. Het blad Mister Motley 'dat kunst en leven aan elkaar knoopt', zeg maar knoopté, verschijnt niet meer op papier en is dubbende. Het geweldige blad Items, in zijn beste tijd het grootste designblad van Nederland, maakte na dertig jaar het laatste nummer. 'Het laatste wat we wilden'. Het blad Open, over kunst en publieksdomeinen: dicht. Tijdschrift Metropolis M moet de helft van het budget inleveren. De hoofdredacteur: 'We zijn er nog zolang het kan'. Ironischerwijs kreeg het blad een subsidie om te onderzoeken hoe een digitale toekomst van het genre eruit zou kunnen zien. 'Sorry, uw printgraf is aanstaande, hoe zag u zelf de herrijzenis?'

Na zoveel Tableau Mort snel naar het Tableau Vivant. Kunstbeeld, Museumtijdschrift en het blad Vind handhaven zich. Tableau start door. Piepkleine blaadjes als Tubelight en Fucking Good Art watertrappelen door. Het

blad Vernis is aan zijn vierde nummer bezig. Aan de vruchten herkent men de boom: Leven op een historische buitenplaats / Liefde verbeeld in antiek / Jan Six jr. jr. jr. over oude meesters. Bloedserieuze boom dus, Vernis. Is het magazine van de VHOK, Vereniging van Handelaren in Oude Kunst, sinds kort zelfs Koninklijk, dus KVHOK. Vernis wordt gemaakt zoals je een blad over oude kunst moet maken: zorgvuldige vormgeving, rubrieksnaam Trouvailles, keurige columnisten die binnen de lijst blijven.

Maar er verschijnen ook nog nieuwe bladen in de sector. Het blad F.A.L.L, platform voor jong talent. Alles ademt naar nu: verhaal over modebloggers, reportage met non-conformistische modeshoots. Het wordt spannend rond 25 april: voor die datum is het tweede nummer aangekondigd. Ook nieuw: REALmag. 'An inspiring magazine about the beauty of emotions'. Inderdaad, alles in het Engels, de hele wereld mag het weten. Er is elke keer een thema, deze keer: Schaamte. Shame. Op de cover het achterhoofd van een man, op de achterkant dezelfde man met de ogen gesloten. Mooi. In het blad: the beauty of shame, een naakte vrouw met elefantiase. En tertiaire syfilis, zover moet je het ook niet laten komen. REALmag ziet er prachtig uit. Té prachtig. Heel veel esthetische shame, te weinig shameless. Naakt en seks en dood en verderf, confronteren en vertrappen, oorlog, hysterie, moord en doodslag, bedonderen en beledigen. Zitten toch prachtige printideeën in. Sterven in schoonheid kan altijd nog, jongens. En 'denken aan een app' ook.

Delen

Site-thinking

Gepost op 9 april 2013

Het is 2013 en je denkt aan 2023. Dus: je gaat online (Intermediair) of je kiest uit twee uiterste printmogelijkheden: een geweldige papieren uitgave (Flow) of een helder vergelijkingsmagazine (WebDesigner).

Maar je maakt NUsport Magazine. Half half. Natuurlijk, deze maand een mooi verhaal over Ryan Giggs. Bijna 40 jaar en nog top bij Manchester United. Inderdaad, ik vroeg me ook wel eens af waar die Abdellaoui was gebleven, ooit een van de grootste voetbaltalenten van Nederland. Blijkt: persoonlijk failliet verklaard, uiteindelijk vrijgesproken van het witwassen van 2,3 miljoen euro. En goed dat het lukte: ADO-trainer Hagenees Maurice Steijn ontmoet Golden Earring Hagenees Barry Hay.

Maar die andere helft. Soms drie keer per dag ga ik naar NUsport Online, ik scan het nieuws, ik lees een stukje. En één keer per maand lees ik NUsport Magazine, printglossy. Dan wil ik het andere uiterste. Print moet doen waar print goed in is en waar internet jaloers van wordt: vormgeving, druktechnieken, invalshoeken, papier, superieure fotografie. Nou, internet wordt niet jaloers van maandblad NUsport Magazine. Internet denkt: kom jij maar in mijn mandje, dat duurt niet tot 2023. Teveel pagina's als een site in elkaar gezet. Hokjes, stukjes, kadertjes, lijstjes, vakjes, opsommingen, rankings. Kort, snel, toegankelijk. Je merkt aan alles dat het blad met een online-mind gemaakt wordt. NUsport ging al van weekblad naar maandblad, straks waarschijnlijk helemaal online. Duidelijk is: wat gaat komen, werpt zijn schaduw vooruit. (Beste redacteuren, nóg scherper toekomstgericht trainen! Ja jij ook, ouwe lul, niks 'vroeger deed ik het zo', we leven nu: korter, sneller, interview maar per telefoon en versier er nog wat quootjes bij. En volgens mij kun je zelf ook best fotograferen).

Je ziet het bij printtijdschriften over app's en internet nog extremer: er wordt niet een blad gemaakt, er wordt opgesomd. Tijdschrift iPad! 'No magazine-thinking, site-thinking rules', was de titel van een congresspeech.

Te veel site-thinking bij NUsport Magazine? Te veel lijstjes, overdrijven we niet een beetje? Nee. De rest van dit stukje is een snel gemaakt lijstje. Op de cover: acht (8) namen, met mededeling. Bij de inhoud: vijftien (15) namen. Volgende pagina: vier (4) korte columns bij elkaar. Top vijf (5) irritante coaches. Zes (6) bijzondere cijfers in de rubriek Becijferd. Top-vijf (5) sympathieke coaches. Drie (3) deskundigen over Theo Janssen. Dé twitteraar van de maand (1). Twee (2) bekenden beantwoorden acht (8) dezelfde vragen over schaatsster Marrit Leenstra. Zomaar vier (4) keer Frank Rijkaard. Twintig (20) voetbaltalenten in een ranking. Twaalf (12) deskundigen geven hun eigen top-10 jong talent. Vijf (5) voetballers in de Talenten Tipparade.

En we zijn nog maar op pagina 23 (drie en twintig). Drie (3) toptalenten krijgen zestien (16) dezelfde vragen. Judoka Kim Polling over drie (3) lichaamsonderdelen. Kickbokser Semmy Schilt in zeven (7) hoofdstukjes, inclusief tien (10) keer kiezen of delen. Zes (6) foto's van zes (6) beroemde NBA-basketballers, met zes (6) kadertjes. Dé zes (6) favorieten in de koelkast van Esmé Kamphuis, bobsleester. Zes (6) vragen over doping met vier en twintig (24) cirkeldiagrammen. Quiz met tien (10) vragen. Acht (8) sporters en hun cocaïne gebruik.

Leuk blad, NUsport Magazine. Lekker gesurft.

Delen

Bierkaai

Gepost op 2 april 2013

En dan vragen ze: wat is een goed gemaakt blad? Selectie uit de riedel van een uur:

Bladritme / invalshoeken / prikkeldrempel / strooigoedrubrieken / interview-vormen / originele inzichten / 'geheime' lekkernijen. En, het echte vak: alles op het juiste moment, in juiste proportie. Voorbeeld? HP/DeTijd, ik blijf HP zeggen. Niks mis mee, misschien wel veel te veel niks mis mee.

Vink de riedel af en het klopt. En ook nog zinnetjes die je nergens anders leest. Joris van Casteren over successchrijver Herman Koch: 'Zijn boeken zijn op de schrijversvakschool aangeleerde invuloefeningen'. Literatuurcriticus Dries Muus over Kees van Kooten: 'Is hij eigenlijk altijd al zo'n kwebbelkont geweest?' Jan Zandbergen over Max Pam: 'Babbelen over de peuter die je in je AOW-tijd verwekte'.

Wat ook bij goed bladenmaken hoort: herhaal je successen (tot het taanmoment). Dus de Literaire Pikorde, voor de vijftiende keer. Wie doet er toe in Nederland Literatuurland? Een mooie gelegenheid om kont en zweep van een SM-madame op de cover te kunnen zetten. Ook al jaren Beatrijs Ritsema en de rubriek Zelfportret, deze maand acteur Yorick van Wageningen. Bent u aantrekkelijk? Y: 'Nee'. En, continuing, bij gebrek aan taansignalen: de rubriek Milieu, over 'geletterde tiepjes'.

Niks mis mee.

Het is 2013, dus afdeling sex: columnist Kees Moeliker over schaamluisschenking en 'in onze gesexualiseerde samenleving lijken de vreemdgangers het tij mee te hebben'. Afdeling inzicht: over de verschillen tussen mannen en vrouwen, op leesgebied. Afdeling mensen: interview met 'zwartkijker' Ewout Engelen en een portret van Germ Kemper, 'de man die Moszkzowicz kleinkreeg'. Alles strak ingedeeld, in een krachtige vormgeving.

Niks mis mee.

Bovendien: de HP-oplage groeit, het lezersbereik is nu zelfs groter dan dat van broer VN. Toch iets te zeuren? Ja.

Bekijk de landelijke dagbladen, vanaf vrijdag. Dik, bijlages, extra's, magazines. Boordevol HP-verhalen en VN-reportages. Bij elkaar zo'n veertig columnisten, talloze mooie pennetjes, achtergrondverhalen, lange interviews, essays, tijdschrift-invalshoeken, verrassende inzichten. En ja, ook af en toe een Lijst. Als goed gelukt maandblad kijk je elk weekend knarsentandend om je heen en je denkt: daar gá ik. Bierkaai! Daar gaat de tijd van mijn betere lezer, en zijn geld. HP en broer VN hebben redactioneel en qua bladenmaken alles op orde. Niks mis mee. Maar wat blijkt: er is geen hunkerende doelgroep meer. De doelgroep wordt al elders bediend, oeverloos, onmatig. Stond het in HP of in De Volkskrant, in VN of in Trouw, in Het Parool of in de NRC, verleden week of vanochtend of gisteren, of zag ik het aangekondigd? Je zag het aangekondigd en het is een nieuw geluid. HP kondigt voor het volgende nummer aan: 'Niet iederéén is verliefd op Maxima'.

Eerst nog even knarsentandend de weekendkranten afwachten.

Delen

Grwrhrgggrffgr!

Gepost op 27 maart 2013

De 100ste. Natuurlijk vier je dat, bladenmaken is al moeilijk genoeg. Lezers zijn gek op mijlpalen, sluiten zich graag aan. Maar vier je feestje wel goed, de incidentele mijlpaalkoper moet blijven, mag het vangnet niet meer uit. Dus: overdrijf, pak uit, doe gek, maar blijf op het speelveld van je formule. Ben je een rumoerig blad, ga een keer krijsen. Ben je een taalblad, verschijn een keer in acht dialecten. De eenmalige overtreffende trap attendeert nieuwe lezers op de gewone maandelijkse trap. En als ik het niet dacht: speciaal jubileum-aanbod! Glossy Linda deed dat met haar 100ste nummer, overtreffende-trap-dik. Linda-100 was het best verkochte nummer van alle honderd. De 100ste aflevering van het maandblad Zin, deze maand, blijft ook op het vertrouwde speelveld: 100 citaten, 100 bespaartips, 'honderden' cadeaus. En: '100 jaar worden, wat betekent dat?' Truus (101); 'Op mijn 96ste werd ik verliefd op meneer Mijland'.

Ook het tijdschrift Bromfiets, sinds 1996, oplage 18.000, 84 pagina’s, viert deze maand zijn 100ste. Grwrhrgggrffgr! Ja, daarvoor schroefden we de knalpot even af. Ik blader door het blad en het gaat snorren, het tweetakt, het ruikt op elke pagina naar smeer, even in de schuur gas geven voor het lekkere geluid, vierkante cilinders met rijwindkoeling, er lekt olie, oude mannen met helmen op en leren jassen aan. 'Fongers Fonkelnieuw', hee nog een oude DKW, complete drievoetbakken te koop voor een schijntje en let op, tijdelijk in de aanbieding: Honda TT50 bouwjaar '68, perfecte staat.

Helemaal heldere doelgroep. Wat voor Vogue geldt en voor Viva en voor het Neerlands Postduiven Orgaan: je weet wat je in je blad kan verwachten, elke keer weer. Lékker. Lekker lezen. Lekker kijken. Bij elkaar 189 afgebeelde bromfietsen in één blad. Te weinig! De vetkuivenwereld van Zündapp, de artistieke cultsfeer rondom Puch. En natuurlijk lulletje Solex, maar zo zal de redactie het nooit noemen. Want bovenal en dwars door alles heen: liefde en emotie, dolgelukkig met een gevonden onderdeel. De hoofdredacteur: 'Als ik zou willen, kan ik elke keer acht pagina’s ingezonden brieven plaatsen'.

Bij een 100ste nummer horen cadeaus, ook dat begrijpt Bromfiets. Vangnet! Extra: zes pin-up stickers. Extra aanbieding: het Grote Bromfiets Kwartet. Extra: het Grote Nationale Bromfiets Album. En: scheur/kalender! Op een bromfiets scheur je, weet je wel. Extra, in het hart van het blad: een schilderij van kunstenaar Marius van Dokkum. Marius' vriend, stilleven-fijnschilder Henk Helmantel komt soms op zijn Zündapp bij Marius langs, helemaal uit Groningen. Extra: adverteerders feliciteren Bromfiets. 'Kreidlerparts.com feliciteert Bromfiets met nummer 100!'. Ook van covers maken heeft Bromfiets verstand. Opvallen binnen het speelveld. Op deze jubileumcover een blonde pin-up. Op de vorige cover: zanger Heintje Simons, de Jantje Smit van de vorige eeuw, op zijn buikschuiver Zündapp. En op de cover van het volgende nummer? Prins Willem-Alexander! Archieffoto. Welk blad doet niet aan abdicatie? Gozertje Willem-Alexander, 16 jaar, trots zittend op een toen erg populaire PuchMax. Max? Kortte je Maxima toen zó af?

Delen

Stop de persen!

Gepost op 19 maart 2013

Want: FC Veendam failliet, of bijna failliet, of een beetje, of tijdelijk, of doorstart. Maar niet alleen Veendam. In een en dezelfde week ook bankroet: de voetbalverenigingen Heerenveen, NAC Breda, Sparta, FC Utrecht, IJsselmeervogels, FC Den Bosch, PEC Zwolle, Heracles, Vitesse. En per direct gestopt: FC Volendam.

Vind ik ook: hakt er in. Om de vergelijking op peil te houden noem ik niet Ajax en Feyenoord, zoals ik ook de bladen Elsevier en Linda niet noem. Ook bankroet: de voetbalverenigingen Heerenveen, NAC Breda, Sparta, FC Utrecht, IJsselmeervogels, FC Den Bosch, PEC Zwolle, Heracles, Vitesse. En per direct gestopt: FC Volendam.

Bijna op dezelfde dag kwam afgelopen week het faillissement van twee bekende Nederlandse tijdschriftuitgeverijen naar buiten. Of bijna faillissement, of een beetje, of tijdelijk, of doorstart. Twee uitgeverijen met de bladen (ik noemde tien voetbalclubs, dus tel mee): Jacky, JFK, Wine&Life, Big Black Book, LXRY, Carros, Nautique, Residence, Tableau, Elegance. En de Gay Krant, FC Volendam, stopte per direct.

Vind ik ook: hakt er in. De romantische kreet 'stop de persen' wordt zo wel heel rigoureus ingevuld.

Natuurlijk zal er hier en daar iets op gevonden worden, geheime suikeroom, kat Veendam en zijn negen levens. En natuurlijk (In de aanbieding! Nu of nooit!) zullen sommige tijdschriften doorstarten: uit elke fruitmand die omkiepert rolt wel een appel waarvan in een nieuwe omgeving financieel wat te maken is.

Inderdaad, stel je even voor dat het geen tijdschrifttitels, maar voetbalclubs betreft. Land te klein. Thema-uitzending DWDD. Je weet dat je er op kunt wachten, veel bladen doen al een tijdje creatief met infuus, vluchtroute online biedt vaak geen uitkomst. Maar, 'toch nog onverwacht': het is niet alles glossy wat er blinkt, rauwe hap uit het glimmende middenkader.

Zwarte Tijdschriften Week. Snel naar een lichtpuntje: het blad Vertrek. Inderdaad duurde het associëren niet lang, de bladen over doodgaan kwamen al een keer langs. Wie in Nederland blijft, heeft Elsevier en Linda. Wie uit Nederland vertrekt, heeft het glossy magazine Vertrek, met alles over emigreren. Doorstart, had het ook kunnen heten. Bereik: 30.000 lezers. Eerst vier keer, wegens succes nu zes keer per jaar. Elke dag emigreren 360 mensen uit Nederland, per jaar zo n 130.000. Dus: doelgroep! Blad met landenspecials en columnisten die de lezers voorgingen, ook BN'ers: Boris Dittrich. Natuurlijk de nuchtere info (huisdier mee naar Chili?), maar ook de aspiratieve: een gesláagd Bed & Breakfast opzetten, dat kan ook. Yrma van Steenstraeten die zo afgelegen in Utah (USA) woont dat ze nooit, never moet je zeggen, ook maar één Nederlander tegenkomt. En toch gelukkig, happy. Exclusief: Dick Matena die een vervolg-Bommelstrip maakt over 'het land waar het gras groener is'.

En als je eenmaal in het buitenland aangekomen bent? Dan zeg je adviseur Vertrek op. Vervolgens krijg je van dezelfde uitgever eenaanbieding voor het online magazine WereldMagazine, met alle info voor ná de emigratie. Kies de slimme voetbalclub maar uit waarmee je Vertrek kunt vergelijken. Afgekaderd speelveld, geen concurrentie, betaalbare seizoenkaart, onderhoudend gemaakt, scorend vermogen.

Blijverdje Vertrek.

Delen

Trotsbladen

Gepost op 12 maart 2013

Rond 1520 stormden 4000 Friezen de provincie Holland binnen, het gebied tussen Alkmaar en Enkhuizen. Ze werden weer verjaagd, ze kwamen weer terug, steeds over het water bij Enkhuizen. Zo ontstond uiteindelijk West-Friesland. In vijfhonderd jaar is er weinig veranderd: de regio-glossy Noorderland (Friesland, Groningen) verovert vanaf nu de kop van Noord-Holland. Niet stormenderhand, een beetje sneaky, deze keer een reportage over de bootreis naar schilderachtig Enkhuizen. West-Friesland heeft geen eigen glossy, dus gat in de markt, dus expansiemogelijkheden voor de Noorderlingen. Alkmaar en omstreken moeten het doen met het obligate blad Hier. Hier? 'Hier in West-Friesland: kunst, cultuur, lifestyle'. Met deze maand, zoals tachtig andere periodieken, boekenweek, een interview met Kees van Kooten.

Dan Zeeland. Zeeland doet niet moeilijk, de glossy over de provincie heet gewoon Zeeland. Wel met de toevoeging: 'glossy lifestyle magazine voor levensgenieters'. Met een klein typografisch verschil tussen de lettergrepen Zee en Land. Qua zee: Zeeuwse oesters of Oosterschelde kreeft, betaalbare luxe. Qua land: chique fietsen op weg naar een galerie. En besef: het schitterende wereldberoemde Burj Al Arab hotel in Dubai is gebouwd met glas en lijm uit onze provincie.
Trots!

De Betuwe zegt ook waar het op staat: Betuwe Magazine. Punt uit pluk me. De streekglossy Naober kan maar uit éen stukje Nederland komen: Overijsel, Drenthe, kijk daar ligt Duitsland.
Zoveel regio's zoveel bladen? Ja. Hoe ingewikkelder de grote boze buitenwereld, ook online, hoe sterker het regioprintgevoel. En steeds mooiere bladen. Mooiere foto's, betere verhalen, leukere rubrieken. Bewezen bladenmakerstechnieken veroveren de laatste jaren ook lándelijk Nederland, ze klimmen over damhekken, ze roeien door polderslootjes, ze flierefluiten in hooibergen en laten hun sporen na. Hoera! De glossy Applaus, met trots in de naamgeving, over het goede leven in Gelderland. De glossy Chapeau, 'magazine over het goede leven in Limburg', maar liefst 150 pagina’s, ja ja ook eentje met André Rieu. Veel gastronomie, maar dat kun je nauwelijks regio noemen. Zeeland, Limburg en Brabant zijn culinaire sterrenprovincies.

Hee Brabant? Natuurlijk: de glossy Brabeau. Brabant, bravo, braveau, brabeau. Brabeau, 'het meest Brabantste tijdschrift'. En niet 100%NL maar zoals bij het logo staat: 100% NB. De Brabeau MuseumGids (49 tips!). De Brabeau Streekproducten Gids (49 tips!). Brabeau: hoe trots kunnen 100 velletjes papier zijn? Van Brabanders voor Brabanders. Bossche aai over je bol en Bossche koeken. Fiere Brabantse families die graag thuis laten binnenkijken, op hun landgoed, in hun stee. Brabantse trekpaarden: de gehoorzaamsten van de hele wereld. De schrijver Kluun groeide op in Tilburg en schrijft er over. Toneelschrijfster Maria Goos komt uit Breda. 'Als ik iemand Brabants hoor praten, word ik blij'. De zegetocht van Piet Hein Eek begon in Eindhoven. Couturier Addy van den Krommenacker woonde in Uden en dat mogen we weten. En voor de volledigheid: Van Gogh kwam uit Zundert, prinses Juliana danste de polonaise in Ulvenhout.
Trots!

In de Brabeau van nu een reportage over het Brabants boerenfokske. Een gewild hondenras. Kenmerken: vriendelijk, gezellig, authentiek, zeer trouw aan het erf.
Boerenfokske Brabeau.

Delen

Over rouwen en overlijden

Gepost op 5 maart 2013

Bozige babyboomers, het gaat maar door. Complete krantenbijlages over oud. Met veel oud zeer. Vrouwenbladen die om het hardst schreeuwen dat oud worden ‘best leuk kan zijn, het is maar hoe je het bekijkt’. Henk Krol, 50plus, alweer een 50plus-misstand. Tijdschrift-herintreder Catherine Keyl met veel Vroeger in haar nieuwe blad CatherineNu: ‘We verdienen toch wel enig respect voor onze ervaring?’ Vandaag nieuw in de winkel MaxMagazine, van omroep Max: ‘Pensioengevaar. Hebben we daarvoor gewerkt?’ Alle omroepbladen zijn Henk Krol-bladen, váder van Henk Krol-bladen, alleen MaxMagazine doet er niet moeilijk over.

In die sfeer is het hupje naar Puur&Persoonlijk maar heel klein. Magazine Puur&Persoonlijk‘ dat ervaring deelt, inspireert en troost biedt’. Ook dát eerste nummer is net uit. Op de cover wordt niet duidelijk waar het blad over gaat (‘Een dag uit het leven van Riet Fiddelaers’), alhoewel de stemmige coverkleuren – blauwgrijs en wintergroen – je op een idee zouden kunnen brengen. Puur&Persoonlijk wordt hoofdzakelijk verspreid in hospices en crematoria. Dus: een nieuw blad over rouwen en overlijden. Eerst maar eens in een oplage van 10.000 exemplaren, provincie Gelderland en omgeving.

Hoe is het met het soortgelijke blad ToBe? (‘Tijdschrift dat met je meeleeft’ Tot na je dood). Hoe is het met het blad Strax, blad over straks en daarna. Of ze verschijnen onregelmatig, of ze verschijnen niet meer. Na langdurig ziekbed enzovoort. Landelijke uitvaartorganisaties als Yarden en Dela hebben wel hun regelmatige magazines, maar die krijg je erbij als je je voor later hebt ingedekt. Sommige crematoria hebben een eigen simpele uitgave. Zoveel life-events, zoveel toegesneden magazines.

Voor de ‘events’ geboorte, trouwen, emigreren, op kamers gaan, verhuizen, scheiden, en doodgaan is van alles te koop, ook op tijdschriftengebied. Geboorte en zwangerschap: keus uit vijftien bladen – betaald of niet betaald – in de kiosk of gratis bij de luiers. Trouwdag: de dikste bladen van Nederland, keus uit zeshonderd witte jurken, met gratis designboeket. Verhuizen of sterker nog, emigreren: goed gemaakte belangenbladen. Hoe is het met het blad Basta, over ‘event’ scheiden? Onduidelijk.

Wat wel duidelijk is: positieve life-events worden bedolven onder tijdschriften, ook dure publieksbladen. Voor de ‘negatieve’ life-events (scheiden, overlijden) worden ook wel printuitgaves gemaakt, maar erg levensvatbaar zijn ze vaak niet. Online kun je natuurlijk van alles vinden, maar dat blijft online en afstandelijk. Voor de dichtbij-emotie hebben rouwenden of in scheiding liggenden blijkbaar genoeg aan de bijlages van de grote gevestigde tijdschriften. In elke Plus, in elke Zin, in elke Libelle of Margriet lees je dat Johan alles maar bleef verdringen, nou dat kwam er een keer uit en dat Heleen (42) haar erfenis gelukkig op tijd had geregeld.

Puur&Persoonlijk is met veel toewijding gemaakt, ervaringsdeskundigen rouwen deskundig met je mee. Riet Fiddelaers! Wat doen we met het servies van oma? Etagiere maken. Wat doen we met de kleren van papa? Knuffel maken. En Spaan Design maakt uw gedenkkastje. Het beroep funerair spreker bestaat!

Een bucket list is een lijst met dingen die je (nog) heel graag wilt doen. Opschrijven in een boekje helpt. Puur&Persoonlijk heeft er vier in de aanbieding. Ik bestel zo’n boekje en schrijf op: ik wens dat ik me straks niet hoef af te vragen, hoe is het eigenlijk met het blad Puur&Persoonlijk?

Delen

Oranjetaart

Gepost op 26 februari 2013

Start modeseizoen voor de modeglossy’s. Start voetbalcompetitie voor Voetbal International. Scheiding Sylvie: gossippers. Opening Stedelijk: kunstbladen.

Abdicatie: élk blad.

Elke tijdschriftformule snijdt een puntje oranjetaart. Of twee, of kom op, once in a lifetime, zeker voor onze printuitgave, we serveren al het gebak in een paar weken uit. Ooit zesentachtig Willem-Alexanders bij elkaar gezien? Straks kan het. Loop eind april bij een willekeurige boekhandel naar binnen, en ga op de oranje gloed af. Op elke cover dezelfde bolle wangen, soms met moeder erbij, altijd met Maxima ernaast want we weten wat nóg meer verkoopt. We krijgen niet een Koning, we krijgen een Koning & Koningin.

Abdicatie en Kerstmis, er zijn overeenkomsten: ook als je niet kunt bladen maken beleef je de hoogste verkoopcijfers. Doe maar wat en het scoort. De klant wil koning: maak je mok, je tompouce of je cover oranje en goh ik heb er verstand van. De meest obligate bijlages en reportages profiteren van de abdicatieroes. Niks tegen, profiteer!

Tijdschrift De Zaak (over ondernemen): de gevaren van een familiebedrijf, onderken de sterkten/zwakten van de al bij geboorte bepaalde opvolger. Het blad Management Team carpoolt mee. Glossy Elle: alle smaakiconen van Nederland geven aan hoe Maxima gekleed moet gaan, en voor welke verkeerde keuzes ze bang zijn. Nouveau: de complete etiquette-gids, wie mag er komen, wie niet, wie zit naast wie, wat doe je ervoor, erna. Psychologie Magazine: middenin je midlife een grote carrièreswitch maken, wie gingen hem voor? En, beviel het? Panorama: pardon, en wat kost het allemaal? Al die beveiligingen, wat krijgt Beatrix vanaf nu, en Amalia, en hoeveel gaat Maxima er op vooruit? Story: alle geruchten, achteraf beschouwd. Revu: het complete Zorreguieta -dossier, met nieuwe feiten. Extra: nog éen keer Holleeder. JAN: dé roddels, en een ’essay’ over roddelen, waarom vrouwen dat vaker doen. Party: alle processen die Willem-Alexander voerde, alle rectificaties. Plus/Zin heeft de menukaart van het abdicatiediner-1980, dus: dát eten we thuis op 30 april 2013. Tijdschrift Gooisch: hoe Gooisch is Willem-Alexander? (‘Tenslotte ging hij met iemand die nog nooit een hockeystick had vastgehouden’). HP/De Tijd: de merchandising, wat levert het allemaal op, voor wie, het porselein, de vlaggen, de meerverkoop van specials en boeken. Tijdschrift De Liefde kan wel een oplagezetje gebruiken: waarom valt tango-Maxima op een Baarnse kaas met gele tanden? Viva: hoe is het met de exen en hoe ga je er mee om? De datum is bekend, wat er gaat gebeuren is bekend, dus televisiegids of dagbladmagazine: schrijf dé coverwedstrijd van het jaar uit, en doe zelf ook mee. Quest/Kijk: hoe prepareer je de Koningssloep?

Vorsten, Vriendin, Libelle, Margriet en gossippers: laat zien, laat zien, laat zien. Foto’s en nog eens foto’s. Dik, dikker, bijlages, specials. Kom in april twee keer per week uit!

Ik was betrokken bij Libelle en de abdicatie in 1980. Libelle in twee dagen uitverkocht. Omdat het idee goed was en nu weer zou kunnen. Een dikke bijlage van 64 pagina’s, geheel op beeldrijm. Op de linkerpagina: Juliana als baby op vachtje. Rechts: Beatrix als baby op vachtje. Links: Juliana’s eerste schooldag. Rechts: Beatrix’ eerste schooldag. Links: Juliana (21 jaar) op ski’s. Rechts: Beatrix (21 jaar) op ski’s. Links: nou ja, zo het hele blad door. Ongelukken, bordesscènes, op paard, staatsbezoeken, kind op arm, trouwfoto s. Ik kocht die 1980-bijlage verleden week, in de krochten van internet, voor 2 euro.

Nog steeds een feest voor het oog,

Tweederde van het 2013-idee is er al, alleen nog even Willem-Alexander toevoegen.

Delen